Ten artykuł dotyczy filmu z 1992 r.. Zobacz też: inne filmy o Drakuli.

Drakula
Plakat filmu
Tytuł oryginalny	Bram Stoker's Dracula
Gatunek	horror
Kraj produkcji	Stany Zjednoczone
Język	angielski
Główne role	Gary Oldman, Winona Ryder, Anthony Hopkins, Keanu Reeves
Data premiery	31 grudnia 1992 13 listopada 1992
Czas trwania	130 min.
Produkcja
Reżyseria	Francis Ford Coppola
Scenariusz	James V. Hart na podstawie książki Brama Stokera "Drakula"
Muzyka	Wojciech Kilar
Zdjęcia	Michael Ballhaus
Scenografia	Thomas E. Sanders
Kostiumy	Eiko Ishioka
Montaż	Anne Goursaud
Produkcja	Francis Ford Coppola Fred Fuchs Charles Mulvehill
Dystrybucja	Columbia Pictures
Budżet	ok. 40 000 000 USD
Od lat	15
Nagrody
3 Oscary w 1993 roku
Drakula na Filmweb.pl
Drakula na IMDb
Drakula na Stopklatka.pl

Drakula (ang. Bram Stoker's Dracula) – horror z 1992 roku, w reżyserii Francisa Forda Coppoli na podstawie książki Brama Stokera.

Motto: Miłość nigdy nie umiera (Love never dies).

[edytuj] Ekipa

• Reżyseria – Francis Ford Coppola
• Scenariusz James V. Hart
  • na podstawie książki Bram Stoker
• Zdjęcia – Michael Ballhaus
• Muzyka – Wojciech Kilar
• Scenografia – Thomas E. Sanders
• Montaż – Anne Goursaud, Glen Scantlebury, Nicholas C. Smith
• Kostiumy – Eiko Ishioka
• Producent wykonawczy – Michael Apted
• Casting – Victoria Thomas
• Dekoracja wnętrz – Garrett Lewis
• Dyrektor artystyczny – Andrew Precht
• Efekty dźwiękowe – Tom C. McCarthy, David E. Stone
• Charakteryzacja – Greg Cannom, Michele Burke, Matthew W. Mungle

[edytuj] Obsada

• Książę Vlad Dracula – Gary Oldman
• Mina Murray/Elisabeta – Winona Ryder
• Profesor Abraham Van Helsing – Anthony Hopkins
• Jonathan Harker – Keanu Reeves
• Doktor Jack Seward – Richard E. Grant
• Lord Arthur Holmwood – Cary Elwes
• Quincey P. Morris – Bill Campbell
• Lucy Westenra – Sadie Frost
• R.M. Renfield – Tom Waits
• Pan Hawkins – Jay Robinson
• Deacon – Octavian Cadia
• Hobbs – I.M. Hobson
• Ksiądz – Robert Getz
• Siostra Agata – Dagmar Stanec
• Siostra Sylva – Eniko Öss
• Asystent Van Helsinga – Cully Fredricksen
• Szarlatanka w zamku Drakuli – Monica Bellucci

[edytuj] Nagrody

Okładka pierwszego wydania "Draculi", Brama Stokera, z 1897

Film zdobył 3 Oscary w 1993 roku

• 1993 – Eiko Ishioka, Oscar najlepsze kostiumy
• 1993 – Greg Cannom, Michele Burke, Matthew W. Mungle, Oscar charakteryzacja
• 1993 – Tom C. McCarthy, David E. Stone, Oscar efekty dźwiękowe
• 1993 – Gary Oldman, Saturn najlepszy aktor
• 1993 – Francis Ford Coppola, Saturn najlepszy reżyser
• 1993 – James V. Hart, Saturn najlepszy scenariusz
• 1993 – Saturn najlepszy horror
• 1993 – Eiko Ishioka, Saturn najlepsze kostiumy

[edytuj] Nominacje

• BAFTA 1994
  • najlepsze efekty specjalne
  • 1994 – Thomas E. Sanders, najlepsza scenografia
  • 1994 – Eiko Ishioka, najlepsze kostiumy

• 1993 – Garrett Lewis, Thomas E. Sanders Oscar najlepsza scenografia

• Saturn 1993
  • Winona Ryder, najlepsza aktorka
  • Wojciech Kilar, najlepsza muzyka
  • najlepsze efekty specjalne
  • Anthony Hopkins, najlepszy aktor drugoplanowy

[edytuj] Fabuła

Uwaga: poniżej znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Kolejna ekranizacja powieści o najsłynniejszym z wampirów – Drakuli. W opinii wielu fanów jest najlepszym odzwierciedleniem książki Brama Stokera. Po stuleciach spędzonych w opuszczonym zamku w Transylwanii, hrabia Dracula wyjeżdża do Londynu. Na miejscu poznaje piękną Minę, która do złudzenia przypomina mu jego dawno utraconą miłość. Tam rozpoczyna rządy krwi i terroru, pozbawiając życia przyjaciółkę Miny. Przyjaciele zmarłej postanawiają zgładzić upiora.

Tu kończą się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

[edytuj] Ciekawostki

• Na końcu można usłyszeć piosenkę "The Love Song For a Vampire" Annie Lennox
• W jednej ze scen Mina mija ogłoszenie The Lyceum Theatre and Henry Irving. Autor Drakuli kierował teatrem, a Sir Henry Irving był podobno jedną z pierwotnych inspiracji do stworzenia postaci hrabiego Drakuli.
• Krzyk Vlada, po tym jak wbija miecz w krzyż, nie jest krzykiem aktora. Jest to głos Luxa Interiora, wokalisty zespołu The Cramps.
• Kiedy Mina wspomina swoje poprzednie życie jako Elisabeta, mówi o kraju za wielkim lasem (land beyond a great forest). W rzeczywistości jest to dosłowne tłumaczenie nazwy "Transylwania".
• Pościg za Draculą dociera do Warny, która tak naprawdę znajduje się w Bułgarii, a nie w Rumunii.
• Na pierwszym spotkaniu obsady filmu, Francis Ford Coppola kazał wszystkim głównym aktorom przeczytać kolejno na głos całą powieść Brama Stokera, aby dobrze wczuli się w historię Drakuli. Według Anthony'ego Hopkinsa zajęło to całe dwa dni.
• Reżyser sam oficjalnie skrytykował swoją decyzję o obsadzeniu Keanu Reevesa w roli Jonathana Harkera. Jak stwierdził, potrzebował młodego, popularnego gwiazdora, który znalazłby wspólny język z dziewczynami.
• Scena z dyliżansem przed przyjazdem Jonathana Harkera do zamku pochodzi w całości z filmu Czarna niedziela Mario Bava (1960).
• Dochody z filmu uratowały przed bankructwem studio filmowe Coppoli, Zoetrope, którego szefowie przez ostatnie 3 lata zmagali się z problemami finansowymi. Ich długi sięgały 27 milionów dolarów.
• Obraz hrabiego Drakuli, o którym Harker wspomina po przybyciu do zamku, jest w rzeczywistości autoportretem niemieckiego malarza Albrechta Dürera, z tą różnicą, że na obrazie widnieje twarz młodego Drakuli czyli Gary'ego Oldmana.
• Mała dziewczynka, która grała dziecko niesione do krypty przez Lucy, autentycznie przestraszyła się Sadie Frost w charakteryzacji i najwyraźniej nie spodziewała się, że wystąpi w więcej niż jednym ujęciu. Reżyser i aktorka musieli długo namawiać dziecko do dokończenia sceny
• Anthony Hopkins gra w filmie również księdza, który mówi Draculi o tym, że dusza Elisabety będzie przeklęta.
• Scena uwodzenia Van Helsinga przez Minę została nakręcona, lecz potem wycięta.
• W czasie kręcenia sceny, w której Drakula zlizuje krew z brzytwy Harkera, Gary Oldman był pijany. Ostatecznie scenę nakręcono po północy, co wpłynęło na jej klimat i pomogło wprawić ekipę w odpowiedni nastrój.
• Ujęcie, w którym bohater Keanu Reevesa wchodzi do zamku Drakuli, zostało nakręcone od końca, by nadać wejściu bardziej złowrogi charakter.
• Fragmenty ścieżki dźwiękowej filmu wykorzystano w utworze "Thelena" (album "Monochrome z 1995 r.) holenderskiej grupy Wish, uprawiającej muzykę rock/gothic/industrial.

[edytuj] Zobacz też

• Drakula
• Inne filmy o Drakuli

p • d • e Filmy w reżyserii Francisa Forda Coppoli Lata 60. Obłęd (1963) • Jesteś już mężczyzną (1966) • Tęcza Finiana (1968) • Ludzie z deszczu (1969) Lata 70. Ojciec chrzestny (1972) • Rozmowa (1974) • Ojciec chrzestny II (1974) • Czas apokalipsy (1979) Lata 80. Ten od serca (1982) • Outsiderzy (1983) • Rumble Fish (1983) • Cotton Club (1984) • Peggy Sue wyszła za mąż (1986) • Kamienne ogrody (1987) • Tucker. Konstruktor marzeń (1988) • Nowojorskie opowieści (1989) Lata 90. Ojciec chrzestny III (1990) • Drakula (1992) • Jack (1996) • Zaklinacz deszczu (1997) 2000-09 Młodość stulatka (2007) • Tetro (2009)