Warning: curl_setopt() [function.curl-setopt]: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when safe_mode is enabled or an open_basedir is set in /home/freeski/domains/kacperek.com/public_html/wiki/richfeeds.php on line 59
| Migalski w "kuriozalnej sytuacji" |
|
Choć Marek Migalski został usunięty z delegacji PiS w Parlamencie Europejskim, może pozostać we frakcji Europejskich Konserwatystów i Reformatorów, do której należy PiS - mówią europosłowie partii, a Migalski protestuje przeciwko tej "kuriozalnej sytuacji".
|
| Nowe prawo: Kontrolerzy skarbówki z... granatami |
|
Inspektorzy kontroli skarbowej w razie konieczności będą mogli użyć broni z pociskami gumowymi i granatów ogłuszających. Takie zmiany przewiduje projekt rozporządzenia resortu finansów do znowelizowanej niedawno ustawy o kontroli skarbowej.
|
| Co się stanie, jeśli pastor z USA spali Koran? |
|
"Niech nikt nie pali Koranu" - tak watykański dziennik "L'Osservatore Romano" podsumował reakcje na apel pastora z małego Kościoła ewangelickiego na Florydzie, by uczcić rocznicę zamachów 11 września 2001 roku spaleniem egzemplarzy Koranu.
|
| Meksykańska policja przyjechała się uczyć. Do CBŚ |
|
Policjanci z Centralnego Biura Śledczego przez dwa tygodnie szkolili w Meksyku tamtejszych policjantów w zwalczaniu przestępczości narkotykowej, przede wszystkim w likwidowaniu produkujących narkotyki laboratoriów.
|
| "Washington Post" o nowym podziale Europy |
|
Dawny podział Wschód-Zachód w Europie zastąpiony został przez nowy: Północ-Południe - pisze we wtorkowym "Washington Post" znana komentatorka Anne Applebaum.
|
Pod Picadorem
Pod Picadorem - kawiarnia artystyczna, otwarta 29 listopada 1918, mieszcząca się początkowo na Nowym Świecie nr 57 w Warszawie (pierwotnie mieściła się tam kawiarnia "Udziałowa" Karola Życkiego), później w piwnicy Hotelu Europejskiego, znana jako miejsce spotkań grupy literackiej Skamander. Organizatorem lokalu był poeta Tadeusz Raabe, natomiast założycielami poeci skupieni wokół pisma Pro Arte: Jan Lechoń, Antoni Słonimski i Julian Tuwim. Dekoracje wnętrza wykonali Romuald Kamil Witkowski i Aleksander Świdwiński.
W intencjach założycieli kawiarnia była realizacją ideału nowego typu sztuki - ośmieszającej i dekonstruującej konwencję "koturnowości" poezji Młodej Polski oraz niwelującej dystans między poetami a zwykłymi ludźmi. Otwarcie kawiarni zostało poprzedzone kampanią reklamową, która szokowała Warszawiaków (odwoływanie się do powstających w tamtym czasie w Rosji kawiarni literackich, potraktowanie poezji jako towaru, który należy reklamować). Za wejście żądano 5 marek, a specjalny cennik regulował wszelkie kontakty między artystą a widzem (np. objaśnienie przeczytanego utworu kosztowało 75 marek[1]). Do stałego grona pikadorczyków należeli: poeci Lechoń, Słonimski, Tuwim, Iwaszkiewicz, potem Wierzyński, malarze: Świdwiński i Witkowski, oraz pisarze starszego pokolenia - Feliks Przysiecki i Grzegorz Glass. Stałymi bywalcami (po stronie publiczności) byli Stefan Żeromski, Wacław Berent, Bolesław Leśmian i Leopold Staff[2]. Oprócz wierszy - deklamowanych na specjalnym podium - odczytywano satyry polityczne, odwołujące się do spraw powstającego właśnie polskiego państwa, oraz satyry antymieszczańskie.
Na początku lutego 1919 roku pikadorczycy połączyli się z klubem futurystów[3] i przenieśli się do podziemi Hotelu Europejskiego (róg ul. Czystej i placu Saskiego - dziś Ossolińskich i placu Piłsudskiego), do którego wchodziło się przez sklep gastronomiczny Kubina. Futuryści ogłaszali się w prasie jako Klub Futurystów Polskich "Czarna Latarnia" lub Cech Poetów[3].
22 lutego 1919 r. do kawiarni wkroczyła policja po otrzymaniu "wiadomości anonimowej, jakoby w klubie futurystów odbywały się zebrania bolszewickie i że znajduje się tam skład broni"[3]. Szczegółowa rewizja nie dała żadnych rezultatów, jednak ze względu na obowiązującą w tamtym czasie godzinę policyjną uczestnicy spotkania zostali odwiezieni na komisariat. Autorem anonimu okazał się później Tadeusz Dymowski[3].
Kawiarnia w nowym miejscu istniała zaledwie kilka miesięcy - w drugiej połowie kwietnia 1919 roku została ostatecznie zamknięta. Jednak sympatia pomiędzy futurystami a skamandrytami trwała jeszcze dwa lata. Przerwana została dopiero wówczas, gdy Skamander zdobył dominującą pozycję w życiu literackim, a futuryści ogłosili swój program artystyczny.
[edytuj] Bibliografia
- Alina Kowalczykowa, Programy i spory literackie w dwudziestoleciu, Warszawa 1978.
- Jerzy Kwiatkowski, Dwudziestolecie międzywojenne, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13851-3.
- Antologia polskiego futuryzmu i nowej sztuki, oprac. Zbigniew Jarosiński. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1978.
Przypisy
- ↑ Alina Kowalczykowa, Programy i spory literackie w dwudziestoleciu, Warszawa 1978, str. 35
- ↑ Alina Kowalczykowa, Programy i spory literackie w dwudziestoleciu, Warszawa 1978, str. 37
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Zbigniew Jarosiński, Wstęp [w:] Antologia polskiego futuryzmu i nowej sztuki. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1978, str. XXXVII