Pozdrowienie błogosławionej Maryi Dziewicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pozdrowienie błogosławionej Maryi Dziewicy
Salutatio Beatae Mariae Virginis
Autor Franciszek z Asyżu
Miejsce wydania Włochy
Język łaciński
Data I wyd. XIII w.
Tematyka religijna
Typ utworu hymn
Przekład Kajetan Ambrożkiewicz

Pozdrowienie błogosławionej Maryi Dziewicy (łac. Salutatio Beatae Mariae Virginis) − trzynastowieczna modlitwa-hymn do Matki Bożej, której autorstwo przypisywane jest św. Franciszkowi z Asyżu.

Autorstwo[edytuj | edytuj kod]

Autentyczność uznawana jest przez większość badaczy źródeł franciszkańskich. Nie zawiera jej jednak Asysyki kodeks 338 i wszystkie kodeksy od niego się wywodzące[1]. Jako autora tekstu wymieniają Biedaczynę Liber de conformitate Bartłomieja z Pizy z 2 poł. XIV w. oraz kodeks Can. Misc. 525 z Bodlein Library w Oksfordzie również z 2 poł. XIV w. Pozdrowienie zawiera dwadzieścia kodeksów stanowiących zbiory dziełek świętego. Znane są tłumaczenia z XVI w. na języki: włoski, dolnoniemiecki, hiszpański i portugalski. W kodeksach Pozdrowienie błogosławionej Maryi Dziewicy poprzedza zawsze Pozdrowienie cnót także przypisywane św. Franciszkowi[2]. Hymn opiewa Boże Macierzyństwo Maryi, nazywając ją m.in.: pałacem, przybytkiem, domem i szatą. Autor używa znanego terminu «Virgo ecclesia facta» (łac. Dziewica uczyniona Kościołem), którego wcześniej użył tylko Pseudo-Hildebertus w Homilii na Wniebowzięcie (PL 171, 609)[3].

Tekst i tłumaczenie[edytuj | edytuj kod]

  • Tekst łaciński[4]:

1Ave Domina, sancta Regina,
sancta Dei genetrix Maria,

quae es virgo Ecclesia facta
2et electa a sanctissimo Patre de caelo,
quam consecravit
cum sanctissimo dilecto Filio suo
et Spiritu Sancto Paraclito,
3in qua fuit et est omnis plenitudo
gratiae et omne bonum.

4Ave palatium eius;
ave tabernaculum eius;
ave domus eius.
5Ave vestimentum eius;
ave ancilla eius;
ave Mater eius

6et vos omnes sanctae virtutes,
quae per gratiam et illuminationem
Spiritus sancti infundimini in corda fidelium,
ut de infidelibus fideles Deo faciatis.

  • Tłumaczenie polskie[a]:

1Bądź pozdrowiona, Pani, święta Królowo,
święta Matko Boga, Maryjo,

która jesteś Dziewicą uczynioną Kościołem
2i wybraną przez Najświętszego Ojca Niebieskiego,
który Cię uświęcił,
wraz z najświętszym Synem Twoim umiłowanym
i Duchem Świetym Pocieszycielem.
3Ty, w której była i jest pełnia łaski
i wszystko dobro.

4Zdrowaś, pałacu Jego,
Zdrowaś, przybytku Jego,
Zdrowaś, domu jego.
5Zdrowaś, szato Jego,
Zdrowaś, służebnico Jego,
Zdrowaś, Matko Jego.

6I wy wszystkie święte cnoty,
które z łaski i oświecenia
Ducha Świętego, rozlewane jesteście w sercach wiernych,
by z niewiernych uczynić ich wiernymi Bogu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Tłumaczenie własne na potrzeby Wikipedii.

Przypisy

  1. Ernesto Caroli (pod red.): Fonti francescane. Editio Minor. Mediolan-Padwa-Asyż: Editrici Francescane, 1995, s. 132-133. ISBN 88-8135-001-7. (wł.)
  2. Kajetan Ambrożkiewicz OFMCap (tłum.): Pisma św. Franciszka z Asyżu. Wyd. 3. Warszawa: Ojcowie Kapucyni, 1990, s. 213-215.
  3. Alessandro Maria Apollonio: Mariologia francescana. Da San Francesco d'Assisi ai Francescani dell'Immacolata. Rzym: Pontificia Facoltà Teologica "Marianum", 1997, s. 36-57. (wł.)
  4. Franciszek z Asyżu: Salutatio B. Mariae Virginis (łac.). www.diocesidicapua.it. [dostęp 2013-03-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

0 902 903